9 listopada 2004 // 10:58

Wiem do czego zmierzam
obralam juz nawet droge
jeszcze tylko skrece 2 razy w prawo, raz w lewo; prosto...
wciaz widze ostrzegawczo zolte swiatlo
niesamowicie napelnia mnie jednak silá perspektywa zielonosci w moim zyciu.

Nie zrozumiesz...
Pokochalam magiczna liczbe 10!



p.s.Gabrysiu, chce nigdy nie zapomniec Twojej dobroci. Powodzenia w tej Kobylce!

(9)

22 listopada 2004 // 16:34

Musisz zrozumieć, czasem robię coś wyłacznie dla samej siebie - odpoczywam.

I tak mi dobrze z poczuciem, ze wiem kim jestem.

Poznałam Krzysia.
Krzyś jest dziwny.
Krzyś jest intrygujacy.
Krzyś gadał całą drogę.

(2)

25 listopada 2004 // 19:15

Stałeś się kiedyś myśliwym strzelajacym do męczacej się życiem zwierzyny?
Strzelaj!
Marnujesz czas.


Kłamcy jak kłusownicy.

(6)

28 listopada 2004 // 21:28

dokąd, dokąd, dokąd ?

Powiedziałam, ze nie wracam.

Obym nigy nie żałowała.

Czuję skurcz na wysokosci pępką... tzn, ze się boję.

Stać stabilnie - nawet jesli wymaga to skrócenia jednej nogi.

(2)

30 listopada 2004 // 18:22

Od niedzieli biegam - dobrze mi z tym bieganiem.
W biegu się optymizm połyka niezauważenie.
Czuję się potrzebna, ważna, zauważona.
Czuję się. Czuję siebie.

Tylko stan konta się kurczy przy takim tempie życia.


London? Is this what you want?

(5)